rTMS bij dunnevezelneuropathie (DVN)

Nieuw onderzoek bekijkt een mogelijke behandeling met rTMS bij dunnevezelneuropathie (DVN). DVN is een aandoening die het leven van patiënten diep kan beïnvloeden. De pijn is niet alleen heftig, maar vaak constant aanwezig. Medicatie helpt niet altijd en als het iets doet, zijn de bijwerkingen soms moeilijk te verdragen. Daardoor raken mensen uitgeput, gefrustreerd en verliezen een stuk vrijheid in hun dagelijks leven.

 

Wat gebeurt er bij dunnevezelneuropathie?

DVN ontstaat wanneer de dunste zenuwvezels beschadigd raken. Die vezels zijn verantwoordelijk voor het doorgeven van pijnprikkels, maar ook voor allerlei automatische processen zoals het regelen van bloeddruk, hartslag en de werking van darmen en blaas. Bij DVN raakt dit systeem ontregeld, wat grote gevolgen heeft. Voor veel patiënten draait het dagelijks leven om één ding: pijn. En dat doet iets met je. Mensen door DVN worden beperkt in alles wat vroeger vanzelf ging. De radeloosheid, het verlies van energie, het moeizaam volhouden van sociale contacten, DVN grijpt in op alle lagen van het leven.

 

Het brein bij neuropathische pijn

DVN lijkt in eerste instantie een aandoening van de zenuwen buiten de hersenen. Maar speciale hersenscans laten zien dat er meer speelt. Bij mensen met DVN worden afwijkingen gevonden in hersenactiviteit en in de verbindingen tussen verschillende hersengebieden. Dat betekent dat niet alleen de zenuwen in het lichaam meedoen, maar ook het brein zelf een rol kan spelen in hoe pijn wordt ervaren en in stand gehouden.

Dat maakt rTMS interessant. Bij deze behandeling worden bepaalde hersengebieden gestimuleerd met korte magnetische pulsen. Door die gerichte stimulatie kunnen hersencircuits worden beïnvloed, waardoor klachten kunnen verminderen. Bij depressie weten we inmiddels dat dit werkt. Maar tot nu toe is bij DVN dit nog niet eerder onderzocht.

 

Onderzoek naar rTMS bij DVN

Onderzoekers van het Maastricht UMC+ zijn een nieuw, veelbelovend onderzoek gestart naar een behandelmethode die misschien verlichting kan bieden: repetitieve transcraniële magnetische stimulatie (rTMS). Deze techniek wordt in Nederland al jaren succesvol toegepast bij depressie. Maar kan het ook helpen bij de pijnklachten van DVN? In het nieuwe onderzoek zullen 124 patiënten meedoen. De helft krijgt zes weken lang rTMS, de andere helft krijgt een nepbehandeling zonder werkzame magnetische pulsen. Geen patiënt of onderzoeker weet van tevoren wie welke behandeling krijgt. Dit zorgt voor betrouwbaar, zuiver onderzoek.

Ze richten zich niet alleen op pijnvermindering. Ze kijken naar:

  • het effect op andere lichamelijke klachten
  • het dagelijks functioneren
  • de algehele kwaliteit van leven
  • de noodzaak en werking van onderhoudsbehandelingen

Het doel: kunnen we het brein op een veilige manier beïnvloeden zodat mensen met DVN weer meer regie ervaren in hun leven? Dr. Hoeijmakers verwoordt het treffend: hij hoopt dat patiënten door de behandeling weer kunnen deelnemen aan het dagelijks leven, zonder voortdurend door pijn bepaald te worden.

 

Waarom deelname zo waardevol is

Meedoen aan zo’n onderzoek vraagt tijd, energie en toewijding. De behandelingen volgen het onderzoeksprotocol nauwkeurig en dat betekent wekelijkse sessies gedurende meerdere weken. Toch is de motivatie groot: DVN-patiënten zijn op zoek naar perspectief, iets dat werkt zonder zware bijwerkingen. Als het onderzoek positieve resultaten oplevert, is er nog een belangrijke vervolgstap: het verkrijgen van vergoeding via de zorgverzekering. Hiervoor moet een aparte procedure worden doorlopen, maar het zou betekenen dat rTMS op termijn breed toegankelijk kan worden voor DVN-patiënten.

 

Wat betekent dit voor jou als DVN-patiënt?

Het onderzoek loopt nog, maar biedt een belangrijk perspectief: Pijn bij DVN is mogelijk niet alleen een zenuwprobleem, maar ook een hersenprobleem en dat opent de deur naar nieuwe, innovatieve behandelingen zoals rTMS. Bij rTMS International behandelen we op dit moment uitsluitend depressie, maar we volgen nieuwe ontwikkelingen zoals dit DVN-onderzoek met grote interesse. Innovaties die het leven van patiënten kunnen verbeteren, vinden wij belangrijk. Juist omdat de toekomst van mentale en neurologische zorg zich steeds meer richting de hersenen verplaatst.

Misschien ook interessant

Een depressie komt niet van de ene op de andere dag. Het sluipt erin. Vaak lukt het nog om door te gaan, van buiten lijkt er weinig aan de hand. Maar wat als depressie onbehandeld blijft? Als je maanden, of zelfs jaren, met somberheidsklachten blijft rondlopen zonder dat er echt iets verandert?
Het woord ego heeft vaak een negatieve lading. In feite heeft iedereen een ego, en in een gezonde vorm kan het juist helpen om stevig in het leven te staan. Het verschil zit niet in het hebben van een ego, maar in hoe dat ego zich uit.
Antidepressiva zijn voor veel mensen een belangrijke en effectieve behandeling bij depressie. Toch reageert een aanzienlijk deel onvoldoende op medicatie. Waarom reageert een depressie soms niet op medicatie?
Wanneer een relatie stroef loopt, kijken we vaak eerst naar de ander. Toch ligt een belangrijk deel vaak ook bij onszelf. Niet omdat alles onze schuld is, maar omdat we allemaal patronen, verwachtingen en overtuigingen meebrengen in onze relaties.
Zelfreflectie is het moment waarop je stopt met vermijden en eerlijk naar jezelf kijkt. Niet om jezelf te veroordelen, maar om te begrijpen. En juist dat begrijpen kan voor een enorme verandering zorgen in je leven, je relaties en de manier waarop je met jezelf omgaat.
Bij depressieve klachten denken we vaak aan psychologische factoren. Toch worden we ons steeds meer bewust dat lichamelijke processen een rol spelen, waaronder chronische, laaggradige ontsteking.
Veel klachten die bij een depressie horen, kunnen ook samenhangen met hormonale ontregeling. Is er dan sprake van een depressie, of spelen hormonen een rol? Of is het een wisselwerking?
Het klinkt zo simpel. “Zeg het gewoon.” Maar als het mentaal niet goed gaat, is juist dát vaak het moeilijkste wat er is. Toch kan het moment komen waarop je voelt: ik trek dit niet meer alleen. Hoe pak je dat dan aan?
Soms zit alles gewoon even tegen. Niet door één gebeurtenis, maar meerdere dingen die zich opstapelen. Voor mensen met depressie kan zo’n periode extra hard aankomen. Niet alleen door wat er gebeurt, maar ook door wat het in gang zet. Dus wat doe je als het leven even tegenzit?
Wanneer controle en perfectionisme steeds meer ruimte innemen, ontstaat vaak de vraag: waar stopt mijn karakter en waar begint een patroon dat mijn functioneren belemmert? Lees waarom er nu minder wordt gedacht in labels en meer in patronen en functioneren.
De dag is net begonnen, een dag vol taken die je al had moeten afronden, je omgeving is rommelig, je hoofd zit vol, je voelt vanalles en je lichaam is uitgeput. Je denkt aan alles wat je moet, maakt het behapbaar, maar starten lukt niet. Dat kan gebeuren als je ontregeld bent geraakt.
Stress laat sporen na. Niet alleen mentaal, maar ook in je brein. Veel mensen merken dat ze zich sneller overprikkeld, vermoeid, somber of juist afgevlakt voelen na een periode van stress. Concentreren kost meer moeite, emoties voelen zwaarder en herstellen lijkt langer te duren dan normaal.